ആഗ്രഹങ്ങൾ

പണ്ട് ,

കവിയാകുവാൻ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു ,

കഥഴെഴുതുവാൻ ശ്രമിച്ചിരുന്നു ,

ചമയങ്ങൾ തേടി പോയിരുന്നു ,

നിറഞ്ഞു പോകുന്ന ബസ്സിലേക്കും

തീവണ്ടി അകന്നു പോകുന്ന 

പാളങ്ങളിലേക്കും

ഓളങ്ങൾ അവശേഷിപ്പിച്ച് മറയുന്ന

യാത്രയാനങ്ങളിലേക്കും 

ആർത്തിയോടെ കാണാ ദേശങ്ങളുടെ

സ്വപ്നങ്ങൾ കണ്ടിരുന്നു ,

വർണ്ണങ്ങൾ നിറഞ്ഞ 

പ്രണയ കുമിളകൾക്ക് പിറകേ 

എത്ര ദൂരങ്ങൾ ഓടി തളർന്നിരുന്നു .

ഒടുവിൽ ,

ഇതിനിടെ എപ്പോഴോ 

ഒരു നിമിഷത്തിൽ 

ഒരു നേര് പോലെ 

ജീവിതം മുന്നിൽ വന്ന് 

നിന്നപ്പോൾ 

ഇന്നലകളെയും നാളകളെയും 

മറന്ന് 

ഇന്നിന്റെ മാത്രം 

യാത്രികനായി.

അവിടെ കവിതയും ,കഥകളും ,

ചമയങ്ങളും ,

മോഹിപ്പിക്കുന്ന ദേശങ്ങളും ,

പ്രണയങ്ങളും ഒന്നുമില്ല ,

ആകെയുള്ളത് 

ഒരു പകപ്പ് മാത്രം 

ജീവിതം എന്ന നേര് മാത്രം 

ആ നേരിന്റെ പകപ്പ് മാത്രം.